" Asuncion-2 "

An itibariyle Arjantin'deyim ancak Asuncion'da gecen gunlerimi aktarmadan gecmek istemedim =)

En son arkadasimin yanina tasindiktan sonra 3-4 gun kadar minicik bir odada 3 kisi yasadik.
Gunduzleri sehri gezip ,kisisel defterime bol bol yazilar yazarak ,yeni tatlar test ederek ve genellikle bol bol terere ve bira icerek , geceleri ise arkadaslarimla sohbetler edip , ulkemin durumunu , direnisi , sebeplerini sonuclarini anlatarak ve gene bol bol terere ve bira icerek gecirdim. Asuncion'da ki sicaga dayanmanin tek cozumu ya bol soguk su ya terere ya da bira icmek . Baska caresi yok cidden. Bu arada direnisten kimsenin haberi yok desem inanmazsiniz degil mi... Inanin zerre haberleri yok. Videolari izletiyorum sok geciriyorlar. Diplerinde Brezilya gunlerce direnis gosterdi onu bile bilmiyorlar =) Turkiye'yi cogu zaman Arabistan gibi bir yer saniyorlar. Hayir biz soyleyiz boyleyiz diye dogrulari anlatiyorum elbette ama genellikle yanlis biliyorlar. Ulkeye girerken ortunuyor musun yeniden diye soruyorlar. Ailemin arkadaslarimin fotograflarini gosterince sasiriyorlar. Bu kadar haberdar olmamalari en basta cok enteresan geliyordu ancak suan burdaki insanlari dertlerini tasalarini ve yasayislarini gorunce dunyadan bir haber olmalarinin sebeplerini anlayabiliyorum. Sen bizim savaslarimizi nerden biliyorsun nasil ogrendin gibi sorularla karsilasmak mumkun. Bir kac bildigin sey varsa anlat ,ayakta alkislaniyorsun ehhehh =) 

Arkadasimin yanindaki 4 gunden sonra her aksam genellikle ugradigimiz kucuk bir Lomito (buralara ozgun bir et ) bufesi olan Aurelia ve ailesinin yaninda kalmaya basladim. Cok sicak kanli ve misafirperver bu aile ile hem 24 aralik gecesi onlarin ozel olarak kutladiklari Christmas'i hemde gercekten keyif dolu anlar gecirdim. 

Paraguay'da ki 14 gun boyunca her an dolu doluydu.Ozellikle yol arkadasim Chulon ve evinde kaldigim arkadasim Julito, yaninda kaldigim Godoy ailesi ve ilk kaldigim hostel La Abuela'nin sahibi Javier ile ettigimiz sohbetler,Chulonla butun bir sehri yuruyup onun yazilarini satarak kazandigimiz paralarla aldigimiz,paylasarak gidim gidim yedigimiz empanadalar(cig borek gibi bir yemek),kirk yilda birde olsa Paraguay gencliginin eglence tarzini gordugumuz disko gecesi ve daha bir cok guzel aniyla Asuncion'a veda ettim.

Asuncion'dan Cordoba'ya gelisimiz ise apayri bir maceraydi.

Onuda Cordoba yazimda anlatacagim.

Kisacasi 14 gun benim icin yeterli oldu.Aslinda bir cok dag tepe selale vbni uzaklik sebebiyle kacirdim ama geri donersem bir gun oralarida ziyaret ederim diye dusunuyorum.Bazen her seyi her yeri gormenin imkani olmuyor.Benim icin Asuncion daha cok sehir icersinde gecti,nehir kiyisindaki anlardan baska dag tepe gezmedim.Rio'daki gibi ormanlarin icinden gecmedim =) Fakat genede cok keyif aldim. Olur da bir gun Paraguay 'a yolunuz duserse Super Pitin lomito dukkanina ugrayin ben Turca Chica Yagmurdan herkese selam soyleyin :)

Hoscakal Paraguay.Seni tanimak guzeldi.

" Asuncion "

Güzel kalpli insanların şehri Asuncion.
Paraguay enteresan bir ülke...Asuncion ise her gün daha farkli sekilleniyor gözümde. 
Gündüzleri sokaklarda insanlar çoluk çocuk herkes var, islerine evlerine gidip geliyorlar.Ellerinde bir termos surekli terere icmekteler.Burda herkesin elinde matenin soguk icilen hali terereyi gormek mumkun. Okula ise giderken surekli yanlarinda tasiyorlar.Guney amerikanin en sicak sehri Asuncion.sicaklik gündüzleri 40 45 dereceyi buluyor. Hissedilense daha fazla sanki. Her sey normal hayat standartlarinda gelisiyor gun icersinde. 
Geceleri ise bir sessizlik çöküyor şehre. 
Sanki terkedilmiş gibi boş sokaklar..
Bir kac yaşam belirtisi dışında her yer kapalı. 
Hafta içlerinde eglence yerlerinde yeller eserken haftasonu oldugunda bir cok farkli yerde gencler egleniyorlar. Fakat bu kadar tamamiyle. Ekstra bir sey gormek mümkün değil. 

Hafta ici gunlerde kendimi video oyununda gibi hissediyorum.Sokaklarda gezerken karşıma bir anda zombiler cikacakmis gibi geliyor :) o derece ıssızlasiyor.Eski donemden kalma evlerde cabasi.Ayni korku filmlerindeki gibi.Gunduz gözüme normal gelen ve farketmedigim her seyi gece oldugunda daha net gorebiliyorum.Karanlik coktugunde degisiyor her sey. Rio gibi mi derseniz alakasi yok. Mesela gece sokakta yurudugumde kendimi o kadar guvensiz hissetmiyorum. Rio kadar tehlikeli degil. Sokakta kimse olmayinca tehlikede arzetmiyor :) 
Insanlari tanidikca düşüncelerim degisiyor.Daha evvel soyledigim gibi yuzlerinde bir hüzün mevcut fakat konustugumda kalplerindeki sicakligi ve yardimseverligi hissedebiliyorum. Her hangi bir durumda yardim etmekten ya da en azindan etmeye calismaktan dolayi mutlu oluyorlar. Turklere cok benzer yonleri var bu acidan. Yemekleri benim damak tadima uygun :) maalesef ben vejeteryan olamiyorum. Ozellikle bu ulkelerde vejeteryan olabilmek benim acimdan cok zor.Dana ve domuz etinin alasi var. Bir kisilik guzel bir et yemegi ve yaninda bir litre bira ki burda inanilmaz bira tuketiliyor, boyle bir yemege yaklasik 20 lira para veriyorsunuz. Bu bahsettigim guzel bir restaurant icin gecerli olan fiyat. Sokaktaki esnaftan deli gibi yiyip 10lira vermekte mümkün ki ben bunu tercih ediyorum :) pis olup olmadigina bakmadan yiyorum tabi dikkatli olmak lazim daha evvel arkadaslariminda denedigi bildigi esnaftan yemeye calisiyorum boylece hem mideyi hemde butceyi koruyorum :) burada para birimi guarani. 1 dolar 4,5 guaraniye denk geliyor.kisacasi cebinizdeki dolarla burada bir anda zengin olmak mümkün. Turkiyenin eski para birimleri gibi binli para birimleri var. 1000 guarani = 1 mil. Bu şekilde kullaniyorlar. Otobus bileti mesela 2 mil. Yani 0,5 dolar cent bile etmiyor. Her sey bu kadar ucuz eeee ?? Eee si insanlar ona gorede maas aliyorlar yani dunyanin her yerinde oldugu gibi aslinda degisen birşey yok. Nasil Küba'da doktor maasi 20 dolar ise ve ona gore yasiyorlarsa burada da ayni seyler gecerli. 
Burdaki 6.gunumde bir suru guzel arkadas edindim.onlarla birlikte sehri gezip sohbetler ediyorum. Muzik yapabilmek adina bir kac plan icersindeyim yeni insanlarla tanistikca daha da hevesim artiyor sokak sanatciligina :) küçük bir sehir olan Asuncionda her yere tabanvay gidiyorum. Her yerden her yere gidebilmek cok kolay. Sehir merkezine yakin bir hostel secmek en mantiklisi burada. Ama ben bugun hostelden ayriliyorum ve arkadaşımın daveti uzerine bir sure onda kalarak hostel masrafindan kurtuluyorum. Yoldayken cebi en cok hasara ugratan iki sey hostel ve otobus masrafi. Bu sebepten kendin gibi insanlar bulup arkadas olup onlarin davetlerini kabul etmek en mantiklisi. Guven acisindan nasil bu kadar kolay mi derseniz de e tabi o kadar kolay degil ama rahatsiz oldugunuz bir durumda cantanizi alip cikip gidebilirsiniz. Kafamda aman basima cok kötü bisi gelir düşüncesi tasiyarak kendime kötü enerjiyi çağırmiyorum.

Suanda burada mutluyum.Bir sure daha burada kalmayi planliyorum cunku bu sakinligi sevdim.Benim icin guzel bir secim suanda.
Yilbasini burada geçirdikten sonra tanistigim koreli arkadaslarla sokak muzigi yapmak adina konusmalar icersindeyiz.Onlarda Bolivyaya gitmeyi planliyor belki yollar birlesir ve beraber devam edebiliriz.Her gun yeni bir sey oluyor ve bu his eski monotonluktan kurtulmus olma hissi muhteşem.

Güzel ve duru sehir Asunciondan sevgiler. 
Yamır

´´ Kayip ´´

1800 yillarin ortasinda Arjantin , Uruguay ve Brezilya ile girdigi 3lu savas sonrasinda cok buyuk yikima ugramis bir yer Paraguay.. Savas oncesi refah ve huzurun hakim oldugu bu ulkede savas sonrasi neredeyse her sey tamamen degismis ve akil almayacak bir sekilde insanlar maddi zorluk ve mutsuzluk yasamislar.. Tanisip konusunca aslinda ne kadar tatli olduklarini ve yardimsever olduklarini anliyorsunuz , fakat nedense yuzlerinde bir mahsunluk bir huzun mevcut.. Savas sonrasi tum hayatlari degismis bir populasyondan bahsedersek evet belkide bu huzun oradan geliyor.

Gercekligin ortasindayim.Hissedebiliyorum.Rio ile alakasi olmayan bir sehirdeyim .
Asuncion.
Evet herkesin bahsettigi anlattigi gibi ucuz her sey burada.Hostelde,yemeklerde,yasamakta ucuza.
32 saatlik bir yol sonunda buraya ulastigimda benim ilk hissettigim yolun gercek anlamda basladigiydi.
Rio terminalden PLUMA sirketine ait inanilmaz eski bir otobusle vardim bu ulkeye.
Otobuste ben haric bir kopekcik iki rahibe ve 40 kusur insan vardi.
Hayatimin en enteresan ve en uzun yolculuydu diyebilirim.

Suanda daha evvel arkadaslarim Burak ve Muzo´nun kaldigi hosteldeyim.Sehir merkezine cok yakin.

An itibariyle fotograf paylasiyorum ufak bir problem var ama facebooktan paylasmaya calisacagim.

 ' ygmrgzl88 ' facebook profilimden herkese acik fotolara ulasabilirsiniz bu ulkeyi ve dahasini gormek isterseniz.



Simdilik Hoscakalin .